พิณโบราณเรียก พิณน้ำเต้า ซึ่งมีลักษณะเป็นพิณลายเดี่ยว การที่เรียกว่าพิณน้ำเต้า เพราะใช้เปลือกผลน้ำเต้ามาทำ คันพิณที่เรียกว่า ทวน ทำด้วยไม้เหลา ให้ปลายช้างหนึ่งเรียว งอนโค้งขึ้นลำหรับผูกลาย ที่โคนทวนเจาะรูแล้วเอาไม้มาเหลาทำลูกบิดลำหรับบิดให้ลายตึง หรือหย่อน เพื่อให้เสียงสูงตํ่า ลายพิณมีลายเดียวเดิมทำด้วยเส้นหวาย ต่อมาใช้เส้นไหม และ ใช้ลวดทองเหลืองในบิจจุบัน
พิณน้ำเต้า เป็นเครื่องดนตรีประเภทดีด พิณน้ำเต้าเป็นพิณสายเดียว ทำมาจากผลของน้ำเต้าที่ถูกผ่าครึ่ง
โดยทั่วไปแล้วผู้ดีดพิณน้ำเต้าจะต้องไม่สวมเสื้อหมายความว่าผู้ที่ดีดส่วนมากจะเป็นผู้ชาย โดยผู้ดีดจะนำเอากะโหลกเสียง หรือกะโหลกน้ำเต้าวางประกบแนบติดกับอกซ้าย มือซ้ายจะจับที่ทวน ส่วนมือขวาใช้ดีดพิณ
ผู้ดีดพิณน้ำเต้าที่มีความชำนาณในการเล่นจะขยับกะโหลกน้ำเต้าให้เปิด-ปิด อยู่ตรงหน้าอกข้างซ้ายในบางครั้ง เพื่อให้เกิดเสียงก้องกังวาน ตามความประสงค์ของผู้ดีด แล้วใช้นิ้วซ้ายช่วยกดให้สายตึงหรือหย่อน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น