ฆ้องราวเป็นฆ้องที่มีต้นกำเนิดมาจากประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน โดยชาวไทยใหญ่ (แม่ฮ่องสอน ตาก) เป็นผู้นำฆ้องราวเข้ามาในประเทศไทย มีลักษณะเรียงกันอยู่ในราวไม้เดียวกัน สามารถตีเพื่อให้เกิดเสียงโดยใช้คนเล่นหรือคนตีเพียงคนเดียว ซึ่งการตีฆ้องราวนั้นผู้ตีจะจับตรงไม้ตีที่เชื่อมต่อกับไม้ตีฆ้องเพื่อให้เกิดเสียง ทำให้ไม่ต้องใช้คนจำนวนมากในการตีฆ้องหลายๆ อัน ฆ้องราวจะใช้ในงานพิธีที่เป็นงานมงคลต่าง ๆ หรืองานเฉลิมฉลองของชุมชนหมู่บ้าน หรืองานประเพณีที่สำคัญๆ
ฆ้องราว เป็นฆ้อง 3 ใบ มีขนาดลดหลั่นกัน ใช้แขวนราวเรียงไปตามขนาด เมื่อตีตีเรียงไปตามลำดับแล้วย้อนกลับ จะได้ยินเสียง (เสียงตีฆ้อง) โหม่ง -โม่ง - โม้ง - โมง - โหม่ง เคยใช้บรรเลงในการเล่นมหรสพโบราณ ชื่อ "ระเบง" หรือโอละพ่อ ในงานพระราชพิธี บางครั้งจึงเรียกว่า "ฆ้องระเบง"
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น